My First Hoverboard

My First Hoverboard


Disclaimer: berichtje aan al de haters van België: ik weet dat die minisegways niet hoveren. 

Ik heb me een swagway aangeschaft. Gewoon, omdat die dingen niet veel meer kosten en ik zo’n funny gadgets altijd kan gebruiken om leuke video’s te maken. Maar ook ergens wel omdat ik forever zo’n boy met z’n toy zal blijven. Voor m’n aankoop heb ik een klein beetje research gedaan maar er is eerlijk gezegd geen beginnen aan. De dingen zijn echt overal te koop, lijken allemaal op elkaar en er zijn 20 miljoen verschillende fabrikanten.

Ik had geen zin om me te laten oplichten dus ik heb toch wel gezocht naar een site die betrouwbaar was/leek. Niet evident gezien het grote aanbod fabrikanten maar xtremeboards.nl leek me geloofwaardig en dat bleek ook te kloppen. Ik heb 400 euro betaald en de dag nadien werd het al geleverd. (de versie die ik besteld heb kost vandaag intussen wel 500 euro)

Wat me opviel toen die doos aankwam: die dingen zijn heavy. Het was enkel gelabeld met de naam van de webshop, de swagway zelf leek een wit product. Ik ben er zonder veel te lezen voorzichtig gaan opstaan en dat ging eigenlijk vrij makkelijk. Ik was klaar om tegen de grond te gaan maar de zorg bleek onterecht. Die dingen zijn ook eenmaal een segway zonder stuur en ze zijn bedoeld om een mens in evenwicht te houden en ergens  snel naartoe te brengen. They do. Na er even mee te rijden heb je het door. De stuurinstructies die je lichaam doet zijn heel subtiel, te zot doen in beweging zorgt ervoor dat je valt.

Naar de supermarkt gaan in de stad was m’n eerste challenge. Wat blijkt, in de straat kom je dezelfde obstakels tegen als een rolstoelgebruiker. Je moet van en op voetpaden geraken. Kasseien zijn niet fijn en putjes en steentjes en hellende niveau’s allerhande zorgen ervoor dat je makkelijk uit balans geraakt. Zeker als je 10km per uur rijdt, de aangeraden topsnelheid. Het ding gaat sneller maar ook dan ga je op je bek. Tweede challenge was het gewicht. Dat ding weegt meer dan tien kilo dus je wandelt daar niet vlot mee rond. En die in het fietsenrek zetten is belachelijk. Dat brengt me ook bij de grootste challenge: belachelijkheid.

Niets moeten doen om je voort te bewegen is normaal in een auto en een brommer. Op een swagway vinden mensen dat minder normaal. Je staat dus behoorlijk voor lul op dat ding. En het heeft felblauwe lichtjes. Je staat dus wederom behoorlijk voor lul op dat ding. De swagway is ook een bluetooth speaker. Dus draai ik de hele tijd knalhard ’Ridin Dirty’ als ik er mee rijd. Zo sta ik totaal niet meer voor lul.

Wat je er ook van vindt, het ding is hype. Sinds Kerstmis zie ik er meer en meer en overal waar ik kom vragen ze me waar ze het kunnen kopen. Personal transportation is iets waar ze al lang van spreken maar dit lijkt er al een beetje op. Je auto laten staan, je swagway uithalen (of je boosted board) en snel op je bestemming geraken. Door alle traffic heen. Ford heeft trouwens net een patent aanvraag gedaan voor iets gelijkaardig. Je haalt basically de band van je wagen en dat wordt dan een soort van gemotoriseerde eenwieler. Very batmobile style ook. Tof.

Schermafbeelding 2016-01-02 om 18.15.50

Wat ik een nadeel vind: ik haal m’n 10000 stappen niet meer. Luiheid ftw met dit ding.

PS: er is naar het schijnt één klein probleempje. ze vliegen soms in brand. Dus bewaar ze liever niet in je huis?

1 comment

Add yours
  1. 1
    Herman dailybits

    De Tijd heeft er nog een leuk artikel over gemaakt, wat een krabbenmand die productie in China is. In de UK is import nu verboden, wegens de vele productiefouten. Ook Amazon heeft nu 3/4 van die producten verboden op zijn site.

+ Leave a Comment